Sponsored Links
| Deel 13 en 14 van de foto's |
| Geschreven door Wilma |
| woensdag 25 februari 2009 08:39 |
|
Hallo allemaal, Hier weer een verhaal met onze laatste belevenissen. Wat de meesten van jullie al wel gemerkt hebben is dat onze site is gehackt. Er is een back up geplaatst van januari. Nou zijn we een paar verhalen kwijt, omdat we ze niet in een apart document hebben opgeslagen. We hebben de afgelopen tijd niet stil gezeten. Het weekend van 6 t/m 8 februari zijn we naar de Coromandel geweest. Coromandel is een schiereiland. We hadden die vrijdag vrij ivm een feestdag. De eerste dag zijn we naar Coromandel-town geweest. Onderweg veel gestopt om van de mooie uitzichten te genieten en om rond te kijken. Coromandel is een populaire vakantie plek voor de kiwi’s (nieuw zeelanders) rond Auckland. Er is ook veel te doen daar en het gebied is prachtig. In Coromandel-town hebben we gegeten bij een restaurant genaamd ‘The Pepper tree’ (erg lekkere spareribs). We hebben overnacht op een camping in het tentje die we van Christa en Henk hebben geleend en de volgende dag reden we door naar Hahei. Onderweg hebben we een aantal plekken bezocht waaronder de kapitein Cook herdenkingsplaats in Shakespeare Cliff. De herdenkplaats is daar, omdat Cook daar aankwam toen hij naar Nieuw Zeeland kwam. De plek waar de gedenksteen stond was bovenop een heuvel met een prachtig uitzicht over Shakespeare Cliff. Toen we in Hahei aankwamen zijn we lekker naar het strand gegaan. Zondag moesten we er vroeg uit om, om half 9 op het strand te zijn voor een kajak tocht door de Te Whanganui a Hei Marine Reserve met als eindbestemming Cathedral Cove. Gek genoeg waren we de enige ‘toeristen’ en de rest van de groep kiwi’s. Rond 9 uur zijn we het water ingegaan na uitleg van de gids over het hoe en wat over kajakken. De gids was half Nederlands, maar veel Nederlands kon hij niet meer. Hij wist ons veel te vertellen over de plaats Hahei en de omgeving en de geschiedenis van de plek. Wist je bijvoorbeeld dat Cook, Kupe en Hei daar als eerste aankwamen. Nu kennen de meeste van jullie Cook en Kupe denk ik wel maar Hei niet. Hei was een van de eerste maori de aankwam in Nieuw Zeeland in zijn kajak met zijn familie en vrienden en hij vond de plek prachtig. Nou was het in die tijd zo dat als je een stuk land zag en het was nog van niemand mocht je het hebben, maar het land of iets vast op het land moest op een lichaamsdeel van jou lijken. Hei keek dus om zich  heen om iets te vinden in het gebied dat leek op een lichaamsdeel van hem. En opeens zag hij het. Hij zei tegen zijn vrienden: ‘Dat eiland daar lijkt op mijn neus’. Iedereen was het daar natuurlijk mee eens want zij wilden daar ook wel wonen. Nou was dat eiland van hem, maar zoals je wel kan zien op de foto is het eiland niet echt bewoonbaar. Het was namelijk ook zo dat als je op je land stond en om je heen keek dat al het land wat je kon zien ook van jou was. Hei keek om zich heen en hij kon erg ver kijken. Mooie stranden, heuvelachtig gebied met vlakke stukken en grote bossen het was nu allemaal van hem. Wij zijn rond de neus van Hei gegaan en vanuit daar door nog wat kleine eilandjes naar Cathedral Cove gevaren. Op het strand daar hebben we een cappuccino gehad met een lekker koekje gemaakt door de gids en daarna weer naar het strand gevaren waar we waren begonnen. Tegen die tijd was het alweer middag. We zijn nog even op het strand geweest en daarna weer op weg naar huis. Op de terugweg bleek wel dat half Auckland het weekend had doorgebracht op de Coromandel want 64 kilometer voor Auckland (en dan hebben we het nog niet zozeer over de stad maar over het gebeid Auckland) stonden we al in de file. We hebben wat tussendoor weggetjes weten te vinden en we waren weer thuis. Maandag begon het harde werken weer. De vrijdag daarop zijn we wezen stappen met collega’s van Erik. Er zijn twee Nederlandse stagiaires bijgekomen. Erg gezellig. Die zondag zijn we met hun naar een strand dichtbij geweest. Afgelopen weekend hebben we Barbara en Aiko, familie van Erik, opgezocht die op het eiland Waheki wonen. ’s Ochtends zijn we op de veerboot gestapt in de haven van Auckland en binnen een uur waren we daar. Barbara haalde ons op vanaf de haven. Daar hebben we bij hun thuis geluncht. ’s Middags zijn we met Aiko en de kids Wahiki verkent. Wij zijn gaan rondrijden en bij een wijngaard gestopt om daar rond te wandelen. Het is een privé gebied en de eigenaar daarvan bezit 2% van het hele eiland. In dat gebied liggen veel stenen en dat zijn restanten van een vulkaan uitbarsting heel lang geleden. Vroeger was dat ook allemaal bosgebied. Daar kwamen we tot de ontdekking dat Nieuw Zeeland ook heeft meegedaan met de tweede wereld oorlog. Er waren daar tunnels waar ze wapens maakten. Je kon de tunnels wel in, maar natuurlijk moest je weer betalen en daar hadden we geen zin in. Na daar een tijdje te hebben gelopen gingen we weer op weg naar hun huis. Onderweg kwamen we een straatnaambordje tegen waar op stond: ‘Wilma Rd’. Dat vond Wilma erg grappig en de auto moest direct gestopt worden zodat er een foto gemaakt kon worden. De weg hebben we ook nog afgereden. Het was een smal grappig weggetje, met veel bochten en erg onoverzichtelijk. ’s Avonds hebben we lekker gegeten en gekletst. De volgende dag zijn we met Barbara een kleine tocht gaan lopen langs de kustlijn. Dat was een heel dun modderig glad paadje (het had regent) dat stijl omhoog ging in ook weer stijl omlaag en als je opzij keek kon je zo recht naar beneden kijken. Het was wel erg leuk om te lopen en er waren prachtige uitzichten.Na de middag zijn we weer terug gegaan naar huis, want de was moest ook nog gebeuren. Over twee weken is Erik klaar met zijn stage en gaan we Auckland verlaten. We gaan eerst naar Henk en Christa om onze voorbereidingen te treffen voor onze reis naar het Zuider-eiland. 16 mei! Gaan we weer teug naar Nederland. We hebben een overnachting in Seoul en vanuit daar vliegen we naar Nederland waar we 17 mei om 14:30 lokale tijd aan zullen komen op Schiphol. Als we de mogelijkheid hebben plaatsen we foto’s en verhalen online zodat jullie op deze manier weer op de hoogte blijven. Groetjes en knuffel aan iedereen! Wilma en Erik |
| Laatst aangepast op woensdag 25 februari 2009 10:47 |