Cupido-online.nl

Na de Bay of Islands en Cape Reinga bezocht te hebben, zijn we twee dagen gestopt bij Christa en Henk (tante en oom van Erik) om onze spullen in te pakken en de auto met alles gereed te maken voor de grote tocht naar en door het zuider eiland van Nieuw Zeeland. Op zaterdag zijn we vertrokken richting Auckland. Hier hebben we Jennifer en Troy weer gezien en Jennifer nam ons mee naar een grote winkel om een gasbrandertje en een zaklampje te halen. Dat soort zaken zijn wel handig om mee te hebben als je op reis gaat!
Na de boodschappen zijn we in een stuk doorgereden naar Taupo. Vanaf Kaiwaka, waar Christa en Henk wonen, gezien is dat 5,5 uur rijden. Bij Taupo hebben we een camping gevonden waar we het tentje hebben opgezet. De volgende ochtend werd Erik gewekt door het gesnater van eenden, welke vrolijk kwekkend langs de tent waggelden.
 

De volgende dag zijn we wat sightseeing wezen doen rond Taupo. Bij Taupo ligt een gigantisch krater meer, ongeveer ten grootte van de provincie Utrecht. Over het meer heen zijn heel mooi de bergen en vulkanen zichtbaar; Mt Kakaramea (berg van 1301m), Mt Pihanga (berg van 1325m), Mt Tongariro (vulkaan van 1967m), Mt Ngauruhoe (vulkaan van 2287m en ook wel bekend als Mt Doom van Lord of the Rings) en Mt Ruapehu (vulkaan van 2797m). In de omgeving van Taupo ligt een weggetje tussen de Waikato River en highway 5 (ook bekend als de Thermal Explorer Highway), hier zijn veel bezienswaardigheden te vinden, dus een ideaal weggetje om te verkennen.
Hier hebben we een een paar mooie plekjes bezocht zoals de Huka Falls, The Honey Hive, the Prawn parc en de Aratiatia rappids. De Huka Falls is een stroomversnelling en waterval. The Honey Hive is een toeristisch winkeltje met van alles over honing. Het Prawn parc heeft van alles over garnalen en een restaurantje waar we geluncht hebben. de Aratiatia rappids is weer een stroomversnelling, maar hier zaten ook de sluizen. Bij de rappids hebben we even rustig gezeten tot de sluizen dicht gingen en gezien wat het effect hiervan was op de rivier. En hoe! (zie de foto’s maar)
 

Na een tweede overnachting op de camping zijn we, onder een zonnetje en mooi blauwe lucht, naar Onakune gereden. Een plaatsje ten zuidwesten van het Tongariro National Parc. Hier hebben we ons de rest van de dag voorbereid op de Tongariro Alpine Crossing die we de volgende dag gingen ondernemen. Een tocht van 19,7km door het gebergte waar ook de “Mordor” scenes van Lord of the Rings waren opgenomen. Een We hebben hiervoor bij de backpackers waar we zaten een shuttle busje geregeld die ons naar het startpunt van de crossing zou brengen en ons aan het eind weer op zou halen.
 

De volgende ochtend stonden we om half acht paraad en konden zo de bus in. De buschauffeur was een behoorlijke klets en kon honderduit vertellen over de omgeving en Tongariro. Na nog een aantal mensen te hebben opgepikt kwamen we aan bij het startpunt van de Tongariro crossing. Het was ondertussen al een beetje gaan miezeren.
Na een sanitaire stop en het vasttrekken van alle veters en banden, begon onze ‘schitterende’ tocht. Na een anderhalf uur wandelen (redelijk vlak en prima te doen) kwamen we aan bij de eerste stopplaats en tevens ook de laatste wc voor de komende paar uur. Hier zijn hebben we even wat gegeten en gedronken en waren toen weer verder gelopen. Via de Devils Staircases (de trappen van de duivel) zijn we tussen Mt Tongariro en Mt Ngauruhoe geklommen. Gelukkig waren er trappen, maar het was ook zeker nodig. Onderweg begon het steeds harder te miezeren. Toen we eenmaal in de wolken waren (letterlijk) en een grote klim erop zat, waren we dan ook behoorlijk nat. Tot op dat moment hebben we nog foto’s genomen. Na dit punt werd het echt afzien want het miezeren werd regen en de regen hield flink aan. Door de regen hadden we ongeveer 15m zicht en na deze 7 km waren we compleet doorweekt (nog ongeveer 4 uur te gaan). Onderweg hebben we nog iets kunnen zien van Blue lake, ergens op ongeveer 1900m hoogte, maar dat was eigenlijk alles wat we echt hebben gezien tijdens de tocht (op het begin na). Aan het eind van de crossing waren we compleet doorweekt (compleet: soppende schoenen en nat ondergoed). De laatste anderhalf uur waren door de bossen, wat mooi was en wat droger, maar wel erg modderig. Dat was dan ook best grappig omdat we heuvel af gingen, maar Wilma had behoorlijk last van haar heup, dus het ging wat moeizaam. Toch hebben we door de onderlinge support en opbeurende woordjes nog de eerste shuttle bus terug (van 4 uur) gehaald!
Hoewel we dus bijna niks hebben kunnen zien, ondanks dat we zeker op 1900 meter hoogte hebben gelopen, en ondanks de regen, hebben we het wel gedaan. En daar zijn wij tweetjes best trots op!
 

De volgende ochtend hebben we onze pijnlijke beentjes en voetjes wakker geschud en hebben we alles weer ingepakt. Daarna zijn we via Wanganui naar het zuiden gereden. In Wanganui hebben we wat rondgereden en geluncht. Vervolgens hebben we onze weg vervolgt via plaatsen als Bulls, Foxton, Levin en Paraparaumu, en zijn uiteindelijk uitgekomen bij een backpackers in Plimmerton. Hier zitten we terwijl we dit typen. In Foxton kwamen we een Hollands verschijnsel tegen.. en uiteraard het bewijs vastgelegd (zie foto’s). Morgen wordt het voor ons een wasdag. We hebben nog natte en modderige kleren en al het overige vuile goed, dus dat mag wel schoon voor de overtocht naar het Zuider eiland.

Vanaf vrijdag zitten we in Wellington en op zaterdag ochtend om 10:25 ’s ochtends gaan we met de boot naar het Zuider eiland. Vanaf daar zullen we wel weer een keertje foto’s en een verhaal online zetten.
 

Nog iets als laatst, ja het verhaal wordt lang zo, ik weet het. De site is de laatste tijd nogal traag. We weten hiervan en zijn samen met Joost (Joost vooral) druk aan het zoeken naar een oplossing. Er wordt aan gewerkt en special thanks voor Joost voor alle gedane moeite.
 

Dat was het dan weer, wij genieten nog elke dag van New Zealand en we hopen voor alle thuisblijvers dat de winter in Nederland ook mooi is.
 

Groetjes,
 

Wilma en Erik